» » Endi olim men uchun qorqinchli emas. Dorixonachi qiz hikoyasi

Endi olim men uchun qorqinchli emas. Dorixonachi qiz hikoyasi


Daryo ijtimoiy hayotda oz orniga ega, biroq jamoatchilik etiboridan kopincha chetda qolayotgan kasb egalari bilan suhbat qilmoqda.Soyadagi odamlarloyihasining bu galgi qahramoni dorixonadaishlayotgan farmatsevt qiz.

Suhbatdoshimizning iltimosiga kora, uning ism-sharifi hamda shaxsini oshkor etishi mumkin bolgan boshqa malumotlar ozgartirildi.

Ismim Nozima. Vohaning eng chekka qishlogidanman. Malumotim orta maxsus. Dorixonada ishlayman. Hozir ishim tufayli shahar markazida oilamiz bilan ijarada yashaymiz.

Yoshim pasport boyicha 23 da. Aslida esa...

Sahih hadislarda keltirilishicha, paygambarimizning amakisi Abu Tolibdan bir kuni hamrohlari Ey Abu Tolib, aytingchi, siz kattami yoki Rasululloh (s.a.v) kattami deb sorashibdi. Shunda ul zot Albatta, Rasululloh (s.a.v) katta. Faqat men oldin tugulganman, xolos, deb javob bergan ekanlar.

Anglaganingizdek, yosh nisbiy narsa. Odamlar on yoshida ham dunyoqarashi keng yoki ottizida ham bola bolib qolishi mumkin. Hammasi qalbimizdagi kechinmalarga bogliq. Qiyinchiliklar, ogriqlar, sinovlar insonlarni ulgaytiradi.

Adashmasam, oshanda 56 yoshda edim. Bir kuni qoshnimiznikiga kirib ketayotib, zinadan yiqilib tushganman. Qolimdagi ruchka kozimga sanchilib qolgan. Qolganini eslolmayman. Bir necha bor operatsiya qilishgan, lekin ruchkaning bir qismi miyamga yaqin joyda qolib ketgan, olisholmagan. Shundan beri chap kozim kormaydi.

Osha paytlari dadam operatsiyaga katta pul kerak bolib, bizga bildirmasdan uyimizni sotib yuborgan. Shundan beri bir amakimizniki, keyin yana boshqasinikida yashab katta bolganman. Bizni yoqtirishmasdi, bilardim. Axir kimni ham uyiga sigasiz? Qishloq sharoiti, hammasini bola-chaqasi bor, buyoqda men kasal bob tursam, ayting, kimga yoqadi? Odamlar hozir hech kimni bagrini ochib kutib olmaydi. Shunday qilsa ham uzogi uch kun uyogiga hurmatingiz bitadi. Ming jigaringiz bolsa ham yoqmay qolasiz. Tezroq uyiga ketsa-yu, deydigan bolib qolarkan...

Esimda, qarindoshlarimiz doim bizni uyi yoq, kambagal deb ajratardi. Tengdoshlarim Nozi gilay deb ustimdan kulib, mazax qilishardi.

Men hali shunaqa zor, katta odam bolaman, hammalari meni kamsitgani, onamni yiglatgani uchun javob berishadi derdim...

Ushalmagan orzu

Bolaligimdan jurnalistika sohasiga juda qiziqaman. Maqolalar, sherlar yozaman. Doim taniqli, ijodkor jurnalist bolishni orzu qilganman. Shu niyatlar bilan 5 yil ketma-ket oqishga topshirdim afsuski, kirolmadim. Bu yil esa ingliz tilini yaxshi bilganim uchun xalqaro universitetga topshirdim va shartnoma asosida oqishga qabul qilindim. Bilasiz, xalqaro universitetlarning kontrakti otni kallasiday. Oilada yolgiz farzandman, otam mavsumiy ishda ishlaydi. Hadeb pul topavermaydi, topgani ham rozgordan ortmaydi. Onam esa uy bekasi. Xullas, orzularim endi ushalganida oilaviy sharoitimiz tufayli oqimayman deb hujjatlarimni qaytarib olib keldim.

Pul topish uchun shu sohaga kirganman

Farmatsevtika sohasida ishlayotganimga kelsak, oqishga kirolmay, siqilib yurgan paytlarim edi. Uyimizda ham yetishmovchilik kop bolardi. Men ishlashim, pul topishim kerak. Bir nechta joylarda ishlab korganman, lekin normalniy tolashmagan.

Hayolimga aptekachiamakimkelgan. Ayoli ham farmatsevt edi. Kop pul topardi, yurish turishni, oilani, ishni ham joy-joyiga qoyardi. Unga rosa havas qilardim.

Menam farmatsevt bolsamchi deb oylab qolganman. Dugonamning dadasining tuman markazida dorixonasi bor edi. Bir kuni ishchi kerakligini aytganida, meni ishga olsanglarchi deb taklif qilganman. Bu sohada oqimagansan-ku, seni ishga ololmaymiz deb rad qilgan. Mayli, organaman, faqat ishga olsalaring boldi deb oldiga yalinib boraverganman. Oxiri sinov muddati bilan qabul qilishgan. Bir tiyinsiz ikki yarim oy dorixonada ishlab, qaysi kasallikka qanaqa dori berish kerakligini yaxshilab organganman. Xudoga shukr, ularni ishonchini oqlab, uch oydan keyin rasman ishga kirganman.

Har yarqiragan narsa oltin emas

Keyin ikki yillik farmatsevtika boyicha oquv kursini tamomladim. Togrisi, diplom kerak ham bolmadi. Hozir qayerdadir chang bosib yotibdi.

Sohani yaxshi organganimdan keyin shahardagi markaziy dorixonalarga chaqirishdi. Bordim, gaplashdik. Daromadi katta dorixona edi. Ishga kirdim. Lekin ishchilarni kopi dimoqdor ekan, kelisholmadim. Ikki oyga qolmay ishdan ketdim. Tushundimki, hamma yarqiragan narsaning ichi oltin bolavermas ekan.

Sohangizni yaxshi bilsangiz hech qachon kochada qolmas ekansiz. Kop otmay boshqa dorixonaga ishga kirdim. Xudoga shukr, yangi ish joyim zor. Boshligimiz ham tillo odam. Hozir bitta dorixonani bemalol boshqarib, hujjat ishlarigacha eplayman.

Dunyoda eng yomoni sigindi bolib yashash

Ish topganimdan keyin bir muddat onam bilan shahardagi qarindoshimiznikida yashadik. Dadam qishloqda akalari bilan qoldi. Bilasizmi, dunyoda eng yomoni nima? Yaqinlaringizni uyida sigindi ekanligingizni his qilib yashash.

Otirsak opoq, tursak sopoq bolaverganimizdan keyin ijaraga uy topib chiqib ketishga qaror qildik. Oyligim bir million atrofida, ijaralar esa kamida 100 dollar. Buyoqda yeb ichishimiz, yolkiramga oyligim yetmasligi aniq edi. Arzonroq uy topish uchun oyim ikkimiz qahraton sovuqlarda uy qidirdik. Buyoqda qarindoshimiz Buncha, topilmayaptimi deb ensa qotirardi. Uy topilardi, lekin bizga narxi togri kelmasdi-da...

Nihoyatbir yarim oy deganda shaharning sal chekkarogidan 350 ming somga bir xonali uy topdik. Osha kuniyoq, onam bilan kochib otdik. Togri, uyimiz chiroyli emas, kichkinagina va juda fayzli.

Dadam yangi uyga kochganimizni eshitib, bizni topib keldi. Yana uchalamiz birga yashay boshladik. Har kuni ishdan qaytaman, ota-onam uyda. Juda baxtli edim. Biroq oy tugab, uyga tolov qilish payti kelganda dadamdan pul soradim. Dadam esa hozir qish bolsa, ishlamasam, senga pulni qayerdan olaman deb jahl qildi.

Mayli, unda menda ham pul yoq. Agar tolamasak uydan chiqarvorishadi. Biz holamnikiga siz esa amakimlarnikiga qaytib ketaverasiz. Yana avvalgidek sigindi bolib yashayveramiz, axir organib qolganmiz-u, deb uydan jahl bilan chiqib ketdim.

Ochigi, dadamning gaplaridan qattiq xafa boldim. Ishlasam, uy topgan bolsam, oilani, rozgorni eplasam, boshqa qizlar kabi biron nima olib bering demasam, hech yoq ozi turgan kvartiraning yarim pulini ham tolamaydimi deb, kun boyi asabiylashib yurdim. Kechki payt uyga borsam dadam bobomdan pul olib kelibdi. Mana boshqa pulim yoq, qolganini ozing tola deb berdilar. Shunisiga ham shukr deb yonimdan qoshib, uy egasiga berib keldim.

Hozir oyligim 1 million 200 ga yaqin. Allohga shukr, yolkiram, uy rozgordan ortirib, ozimga u-bu narsa olishimga ham yetadi. Togri, rozgorimizga hamma narsani ololmaymiz. Har kuni gosht yemasak ham, bir burda nonga ham qorin toyaveradi. Oziga ming shukr, hayotimdan hech qachon nolimayman.

Shukr qilishni bilmagan odam rohatlanishni ham bilmaydi

Sizga aytib berganlarim hayotimdan bir parcha, xolos. Shunaqa qiynalgan paytlarim faqat diniy, psixologik kitoblar oqidim. Fikrlashim, dunyoqarashim ozgardi.

Avvallari oila mukammal bolishi, ota-ota bolishi, ona oz vazifalarini qilishi, hamma narsada adolat bolishi kerak deb, oylardim. Konglimni ogritgan insonlarga hali korsatib qoyaman deb yashardim.

Biroq vaqt otgani, ulgayganingiz sari bu dunyo, undagi narsalar men uchun oz ahamiyatini yoqotdi. Ayb qidirmasdan, nolimasdan hamma narsani boricha qabul qilishni boshladim. Hayotim ham yengillashdi.

Bilasizmi, shuncha payt orzularim ketidan yugurdim. Amalga oshmadi, tinmay yiqilaverdim. Eng yaxshi korgan narsalarim qolimdan ketdi. Yigladim, tushunlikka tushdim, lekin nima ozgardi? Bular nimadir qaytardimi? Aksincha ozimni qiynaganim, bekorga koz yoshlarim tokilgani qoldi.

Men endi hech qachon 23 ga kirmayman, ming xohlasam ham bugungi kunni topolmayman... Endi hayotimni yiglab otkazmoqchi emasman. Har bir daqiqamdan unumli foydalanib, mazza qilib, rohatlanib yashamoqchiman.

Hayot mojizalarga tola

Faqat inson muammolaridan chiqib, hayotga kozlarini kattaroq ochib qarashi kerak ekan.

Masalan, har juma kuni dorixonamizga biror qariya odam kirsa, kichkina dorisini bolsa-da, tekinga berishga harakat qilaman. Eng qizigi, kop otmay qilgan ehsonlarim 34 barobar bolib qaytib keladi. Xursand bolaman, yana ishtiyoq bilan xayriya qilaveraman. Hozir qurbim yetganicha qilyapman, ishonaman vaqti kelib odamlarga kop yordam berishga imkonim boladi.

Oldingiga nisbatan hozirgi hayotimdan konglim toq. Qolimdan kelganicha kimgadir yaxshilik qilishga intilyapman. Berilgan farz amallarni bajaryapman. Oziga tavakkal qilganimdan beri qalbimda shunday xalovat borki, olim ham unchalik qorqinchli bolmay qoldi.

Xonzodabegim Azamova suhbatlashdi.



Manba: Daryo.uz
: admin (24-04-2020, 20:56)
0 (: 0)
. !

!


vote-icon
?

?
( 41) ( 0) ( 39) ( 2)
:
-
:
20 ... -