» » The Cranberriesni eshitadigan haydovchi

The Cranberriesni eshitadigan haydovchi


Kecha, 15-yanvar kuni Irlandiyaning The Cranberries guruhi amalda oz faoliyatini tugatgani malum boldi guruh yakkaxoni Dolores ORiordan Londondagi mehmonxonalarning birida kutilmaganda vafot etibdi. Ozbekistonda uncha tanilmagan jahon miqyosidagi mashhurlarning olimi kop ham etiborga molik voqea emas, bunga munosabat ham oddiy olim haq... Shu jihatdan, bu haqda yozib, odamlarning vaqtini ogirlash togriga oxshamaydi ham.

Ozimni The Cranberriesning ashaddiy muxlisi deb ayta olmayman Ozbekistonga kelib konsert bergan taqdirida ham unga tushmagan bolardim; men Ummon va boshqa taniqli guruhlarimizni yaxshi tanimaganim, musiqa olamininng barcha ishtirokchilarini baribir hech qachon toliq bilolmasligim sabab, uzoqdagi The Cranberriesni bilmaganlarni ham qoralamayman (albatta, bunga hech qanday haqim ham yoq). Bu musiqiy guruhning men uchun ahamiyatli jihati qoshiqlarini eshitib katta bolganimda; uning musiqalaridagi marom, qandaydir sokinlik va quvvatbaxsh joshqinlik, xonandaning noodatiy, ozicha sehrlaydigan ovozi xotiralarimni uygotishida.

Shunday qilib, kim uchundir Bolalar guruhi xotira kaliti, kim uchundir The Cranberries. Aybga buyurmasangiz, bundan salkam tort yil avval 2014-yil 28-yanvarida shaxsiy blogimda elon qilganim blogpostni etiboringizga havola etaman.

...Yangi kunni metroda kutib olish odatga aylangan. Milliy bog, Hamzaga kelganimda, vagondan metro soatlariga qarayman tablo 0:01 yoki 0:03 ni korsatayotgan boladi. Chilonzorda, metrodan chiqayotganimda soat 0:05 yoki 0:07 ga kelib qolgan boladi; tashqarida esa Matiz, Nexia yoki eski Jigulisiga torttadan yolovchini tiqib, Qaydasan, Sergeli! deb uchadigan uchar kirakashlar kutadi.

Odatda Sergelining aynan qayeriga ketayotganingga Dombiroboddan otganidan keyin qiziqadigan bu kirakashlardan kop narsa kutmaysan. Sergelidagi bulbulning inidek uyiga ketayotgan bu kirakashlar ham sendan kop narsa kutmaydi bor-yogi 2,5 ming som pul. Lekin soat 0:07 da Chilonzorga kelguvchi metroda manzili Sergeli bolgan yolovchilar soni ularni kutayotgan mashinalardan ancha kam boladi. Shuning uchun, bazi kirakashlar zarariga, 2-3 yolovchi bilan ham ketib qolaveradi. Yuragi baquvvatroqlari esa sorab koradi: 3 mingdan bolsa, srazu ketamiz. Qorin och, charchagansan, pul bemalol bolsa 500 som kozga korinarmidi?

Kecha (aniqrogi, bugun) ham odatdagi tun edi. Kirakashimiz uch yolovchi bilan 3 ming somdan ketishga kelishib bolgan joyida tortinchi yolovchi 2 ming somga Yarmarkaga tashlab qoyishni iltimos qildi. Tezroq ketsak boldi. Har doimgidek, kirakashdan kop narsa kutmayman, eng kop kutayotganim odatdagidek 910 daqiqada Chilonzordan uyga yetkazib qoysa. Lekin birinchi bolib qulogim hayron qoldi kirakashning mafonida Depeche Mode. Termalari orasiga adashib tushib qolgan bolsa kerak, deb oyladim.

Janubiy vokzaldan otgan ham edik, yarmidan boshlangan Depeche Mode tugab, Cranberriesning Zombiesi boshlanib qoldi-ku! Mafonga ataylab qaradim, Balki bu qandaydir bir radiokanaldir, deb. Yoq, disk aylanyapti. Kirakashga past nazar bilan qaraganimdan uyaldim-u, unga nisbatan hurmatim birdan oshdi. Odatda Ummonning Vaqtim yetmadi, sani erga bervorishdi mazmunidagi ashulalari qoyiladigan bunday mashinalarning birida maktab-litsey davrlaringni yodga soladigan qoshiqni eshitib qolishing... odamga juda bir yoqarkan.

Cranberriesning qoshigini ikki yoki uch daqiqa eshitdim, lekin shuning oziyoq litseydagi songgi yillar, universitetning dastlabki kurslari bir necha yillik davr koz oldimdan otishi uchun yetarli boldi. Avvallari SOADni eshitardim, Linkin Parkning chinqirib aytgan qoshiqlari ham yoqardi. Lekin hozir SOADni umuman eshitmayman qabul qilolmayman; Linkin Parkning ham 23 ta nisbatan sokinroq kompozitsiyalarini yoqtirib tinglayman, xolos. Cranberries ham deyarli shu yonalishda, lekin uning 10 ga yaqin qoshiqlarini osha litseychi vaqtimdagi kabi mazza qilib eshitaman.

Cranberries bilan musiqashunos sinfdoshim Sarvar tanishtirgan. 17-18 yoshingda ozing pul topging, mustaqil bolging keladi. Kecha (aniqrogi, bugun) taksida uyga kelayotganda Zombieni eshitayotib, bundan 78 yil avval Sporttovardagi Domboq jojalar (yo Yumshoqmidi?)da osha sinfdoshim bilan birga ofitsiant bolib ishlashga tayyor bolganim, gulchilik qilmoqchi bolganimiz, sayt yasab, sotmoqchi bolganlarim esimga tushib ketdi. Cranberriesni eshitayotib uning boshqa qoshiqlari ham menga juda yoqishini esladim, ayniqsa 21 universitetning birinchi va ikkinchi kursidagi xira xotiralarning qozgatuvchisi. Bir qarasang tushkun, bir qarasang kotarinki kayfiyatda yuradigan vaqtlarim. Hozirgidan ancha kuchli xayolparast bolgan, bir yilda Dubay, Praga va Istanbulga borishni orzu emas, aniq hisob-kitob bilan rejalashtirib yurgan vaqtlarim: Mana shunday-shunday qilaman, shunda bunday-bunday boladi, keyin aylangani ketaman. Eslasam, kulgim keladi.

Osha 2-3 daqiqa ichida Football.Uz degan mega-super-proyekt qilib (domen ozimda edi, ikki yil ustida saqlab otirganman, hech kimga bermay), Xayrulla Hamidovdan tortib Abror Imomxojayevlargacha hamma mashhurlar bilan birga ishlamoqchi bolganlarim, Toshkent sadosi degan shahar yangiliklari haqida sayt, Bakabum.com degan faqat sport, shou-biznes va oldi-qochdi yangiliklar beradigan loyihalar qilmoqchi bolganim, ertalabdan kechgacha shularni dizaynini yasash bilan vaqt otkazganim esimga tushdi. Osha, xayolimga kelgan narsani qilgim kelaveradigan (qizigi, hozir oylasam, osha vaqtlarda xayolimga hech yomon narsalar kelmagan ekan) davrimda girt erinmagan bolgan ekanman. Oylaganlarimni ozim yaqin olgan insonlarga: Kel, shunday qilaylik, deb aytolgan, ularga taklif bilan chiqolgan ekanman. Litseydagi kursdoshlarim Abror, Behzod va boshqalar bilan ishtiyoqimiz qandaydir kuchli edi, bir safar mish-mish.net degan loyihani ishga tushirib (sal qolsa ishga tushardi ham, deyarli hamma narsasi tayyor edi), uni Gulnora Karimovaning Chagoniyonmiyey degan gazetada elon qilingan intervyulari bilan ochish niyatlarimiz bor edi.

Shunaqa, ishtiyoq kuchli edi, kop narsa qilgim kelardi. Lekin tartib, intizom, masuliyat degan narsa yoq edi (hozir ham yoqligini kopda kopchilik sezadi, biladi). Kayfiyat bolmasa, kozimga Dubay, Pragalar bir yoqda tursin, dunyo ham korinmaydi, hech kim telefon qilib tusholmaydi, ustozlarim esa Betayin! deb SMS yozib yuboradi; Ishimiz yurishib ketsa, birinchi bolib sani ishdan haydayman, deb dagdaga qiladi boshqasi. Bundan battarlari ham bolgan. Lekin bir ishlagim kelsa, gazetaning har sahifasida Muhrim Azamxojayev degan imzo turardi (maqtanchoqligim uchun uzr; yodimda, Qoqonda holvachi xola ozi bilmay holvani Muhrim Azamxojayevning maqolasi chiqqan sahifaga orab bergandi).

Cranberriesning Zombiesini eshita turib, xotiralarim kotarildi. Voqealar, odamlar, ishlar, rejalar koz oldimdan otib, bir kulaman, bir achinaman; juda kopincha bekorga otib ketgan, oqib ketgan vaqtlarga achinaman...

Irlandiyalik Cranberriesning Bosniya haqida kuylangan Bosnia nomli qoshigi bor. Qoshiq davomida shunday bir baqiradi, lekin shu baqirishi, hayqirishi qandaydir yoqadi nimagadir undaydigan, boshni kotarishga majbur qiladigandek chorlov bordek. Balki sezgan-bilgan chiqarsiz, ancha-muncha bosniyalik bolmagan mashhur sanatkorlar Bosniya haqida qoshiqlar kuylagan. Bosniya haqida juda kop kuylangan. Cranberriesning ham qoshigi shulardan biri.

Deylik, men Mona Lizani soatlab tomosha qilib ham hech nimani tushunmasligim, etim bir gramm ham jiz etmasligi, Nomi ulug bir rasm-da, deb otib ketarman. Lekin bazida, bu gap qanchalik balandparvoz bolmasin, juda jon, qiymati hech qachon Mona Liza bilan tenglasha olmaydigan narsalar kishiga qattiq tasir qiladi. Masalan, men urush balosini haqiqatan-da yomon korishim uchun aynan Bosniya misoli, aynan Cranberriesning Bosnia qoshigi va aktyor Richard Gir oynagan The Hunting Party filmi sabab bolganini aytishim joiz. Bungacha qanchadan-qancha urushlar haqida onlab filmlarni korganman, urushning yomonligi togrisida sanoqsiz qoshiqlarni eshitganman, lekin bir ogiz gap va birrov kadr hal qiluvchi tasir korsatgan. Osha The Hunting Partyda Sarayevo vayronalari yonidan ota turib, film qahramonining: Bu yerda Qishki Olimpiada bolgan, degan gapni aytishi... Xirosima bombardimonining onlab nuqtalardan olingan videolaridan-da kuchliroq tasir qilgan.

Kechagi (aniqrogi, bugungi) taksida Cranberriesni eshitarkanman, 2-3 daqiqa ichida osha Sarayevo ham xotiramda aylanib chiqqani bor gap. Bugun ham, ertaga ham, indinga ham yangi kunni metroda kutib olishim ehtimoli katta. Endi Cranberriesning Zombiesini yana eshitsam, kechagi (aniqrogi, bugungi) 2-3 daqiqadek xotiralarim ummoniga chuqur shongiy olmasligim mumkin, lekin yana osha haydovchining mashinasida, osha hozirgidan ancha yaxshi, hozirgidan ancha samimiy, koproq bolachalarga oxshaydigan, oxir-oqibat ozimga ham koproq yoqadigan osha Muhrimning yaxshi korgan musiqalarini eshitib ketishni xohlardim.



Manba: Daryo.uz
: admin (16-01-2018, 19:43)
0 (: 0)
. !

!


vote-icon
?

?
( 42) ( 0) ( 41) ( 1)
:
-
:
:
20 ... -