» » Lempard va Jerrard qabul qilinmagan, Maykl Ouen kabi yulduzlarni tarbiyalagan,hozir esa toyxonaga aylantirilgan futbolmaktabi haqida

Lempard va Jerrard qabul qilinmagan, Maykl Ouen kabi yulduzlarni tarbiyalagan,hozir esa toyxonaga aylantirilgan futbolmaktabi haqida


Angliya futbol assotsiatsiyasi tomonidan 1984-yilda noodatiy tajribaga qol urildi. Unga kora, mamalakatdagi 14 yoshgacha bolgan ikki ming nafar yosh iqtidorli futbolchi orasidan 16 nafar omadli bola saralab olinadi va ular eng yaxshi murabbiylar qoliga topshirilib, shugullanish uchun ideal sharoitlarga ega bolgan maktabga joylashtiriladi. Ushbu loyiha koplab klublar tomonidan tanqid ostiga olingan va professionallikka zid deya etirof etilganiga qaramay, yakunda 12 nafar tarbiyalanuvchi Angliya terma jamoasi safidan orin oladi.

120 kvadrat kilometr kattalikdagi hududni nazoratda ushlab turish oson ish emasdi. Asosan baron va gersoglarning qarorgohi joylashgan va aslzodalar ov uchun foydalanadigan Lillshollni XX asrda Gerbert Ford ismli ishbilarmon tadbirkor sotib oladi. Shundan song hududda katta ozgarishlar amalga oshiriladi. Istirohat boglari va golf maydonchalari tashkil etilishi shular jumlasidandir. Bu esa oz navbatida shahar va tadbirkor uchun yaxshigina reklama bolib xizmat qiladi. Ikkinchi jahon urushidan keyin Ford yerni hukumatga sotib yuboradi.

1951-yilda esa Angliya qirolichasi Yelizaveta II Lillshollda sport markazini tashkil etadi. Avvaliga sport birlashmalari uchun yozgi maxsus makatablar ochilgan bolsa, keyinchalik bu yerda milliy terma jamoalarning mashgulot otkazishiga roxsat beriladi. Hududda asosan regbi, golf hamda futbol jamoalari oquv-yigin mashgulotlarini otkazish uchun toplanishardi. Bu yerda Chelsi Manchester Siti va Evertonga qarshi Angliya Kubogi finalidan oldin Sheffild Uensdey kabi nomdor klublarni uchratish mumkin edi.

1966-yilda hudud ibodatxonaga aylantirilganiga qaramay, ser Alf Ramsi boshchiligidagi Angliya terma jamoasi yigin otkazish maqsadida Lillshollga tashrif buyuradi. Murabbiyning qatiy rejimi tufayli Jek Charlton hatto bu joyni axloq tuzatish koloniyasi deb atagandi. Bazi bir oyinchilar esa qarorgohdan yashirincha qochishga ham urinishgan. Ramsining shafqatsiz rejimi yakunda ozini oqlaydi va Tumanli Albion vakillari osha yilgi Jahon Chempionatida goliblikni qolga kiritadi.

Lempard va Jerrard qabul qilinmagan yetuklik maktabi

1984-yilda ser Bobbi Robson Angliya futbol assotsiatsiyasining texnik direktori Charlz Hyuz bilan birgalikda yetuklik maktabini tashkil etadi. Ikki yil ichida yosh iqtidorlarga futbol boyicha maxsus talim berish goyasi yomon eshitilmasdi, boisi butun mamlakatdan yigilgan yetuk murabbiylar yosh bolalardan jahon yulduzlarini tarbiyalashi maqsad qilingandi.

Jo Koul bu yerda kop narsaga organgani, Jeymi Karrager esa umrining eng yaxshi ikki yilini ushbu maktabda otkazgani hamda Maykl Ouen bu yerdan ancha narsa olganini takidlagan. Maktabning yana bir etiborga molik jihati shundaki, Frenk Lempard va Stiven Jerrarddek jahon darajasidagi futbolchilar Lillshollning sinovlaridan ota olmagan. Keyinchalik Liverpul afsonasiushbumaktabni ahmoqona goya deb atagandi. Aynan ushbu voqea Jerrardga faoliyatining oxirigacha kuch bagishlab turgan.

Maktab binosi korinishidan Garri Potter asaridagi Hogvarts saroyini yodga solardi, deydi 1996-yilda maktabga kelgan Manchester Yunayted tarbiyalanuvchisi Denni Uebber.

Liverpul sobiq himoyachisiJeymi Karrager esa maktab haqida shunday gaplarni aytgan:Judayam noodatiy joy. Ayniqsa, dastlabki ikki kechada uxlashga qiynalasiz. Hamma joyda jimjitlikhukm suradi. Tunda esa hech narsa korinmaydi. Bu dahshatli qasrga oxshardi: sirpanchiq taxta plitalari, qorongi burchaklar, ozgacha oynalar, haykalkar hamda rasmlar. Har bir kishi beixtiyor ular orqali sirli otish yollarini izlaydi. Bularning barchasi London, Manchester va Liverpuldan kelgan bolalar uchun shu darajada gayrioddiy ediki, hatto bazilar ozini yoqotib qoyardi.

Bolajak yulduzlar avvaliga uydan uzoqda bolgani uchun birmuncha qiynalardi. Agar ularning kuni kongildagidek otmasa, unda qasr hashamatli qamoqxonaga aylanardi. Alan Smit bu yerda atigi ikki oygina vaqt otkazgan bolsa, Maykl Ouen tez-tez uyiga javob berishlarini sorardi.

U birinchi marta uydan juda uzoq ketgandi. Bir necha bor u menga qongiroq qilib, u yerdan olib ketishimni soragan. Ammo birozdan song qayta boglanib, hammasi joyidaligi va xavotir olmasligimni aytardi, deydi Ouenning otasi.

Futbolchilarning hayoti faqat futbol bilangina cheklanmagandi. Maktabninghaftalikjadvali quyidagicha bolgan:

Dushanba: ertalab maktab, kunduzi mashgulotlar;

Seshanba: ertalab mashgulot, kunduzi maktab;

Chorshanba: ertalab va kunduzi maktab, tushdan keyin mashgulot yoki oyin;

Payshanba: kun boyi maktab;

Juma: ertalab maktab, kunduzi mashgulotlar;

Shanba: top-klublar oyiniga sayohat (koproq Midlens mintaqasidagi klublar uchrashuvlariga, yani Birminghem, Lester, Stok Siti va boshqalar).

Yakshanba: oyin, agar omadingiz kelsa, hafta oxiri bolgani uchun dam olishga borishingiz mumkin.

Aksariyat futbolchilar uchun maktabda oqish ancha qiyinchiliklarni tugdirgan. Buning ustiga, bolalar togridan togri Lillshollda emas, balki eng yaqin qishloqdagi maktabga avtobusda borib oqishardi.

Biz 6:45 da uygonardik va 7:30 da nonushta qilgach, 7:45 da avtobus tomon yugurardik. Ayniqsa, Jo Koul bu grafikdan kop qiynalardi. Londonlik bola uchun oddiy qishloq maktabida oqish boshqa dunyoga tushib qolish bilan barobar edi. Lillshollda bolalarni mustaqil va masuliyatli bolishga orgatishgan. Ular buyumlari va xonalarini ozlari tozalashardi. Maktabning maxsus kiyimi bolib, barcha uni kiyishi majburiy edi. Mahalliy bolalar futbolchilarni unchalik ham xushlamagan, deydi Uebber.

Hamma bizga hasad bilan qarardi. Chunki, eng gozal qizlar bizni yoqtirardi. Axir biz Angliyaning bolajak futbolchilari edik. Kopincha, mahalliy yigitlar bilan bogliq muammolarga duch kelardik, hatto ular bilan bir necha marotaba mushtlashganmiz ham. Esimda, bir safar beysbol tayoqchalari bilan qurollangan toda yolimizni tosgandi. Biz esa qochib qolganmiz deya Lillshollni eslaydi Ouen.

Barcha sport maktablarida bolgani kabi, bu yerda oz ham bolsa-da dedovshchina kuzatilgan. Lillsholldagi oqish ikki yil davom etgan, shu bois birinchi va ikkinchi kurslarga bolinish mavjud edi.

Siz 14 yoshligingizda maktabga kelasiz, u yerda esa ikkinchi kursda oqiyotgan va ozini katta deb hisoblaydigan yigitlar boladi. Agar ular bilan suhbatingiz qovushmasa, sizni 208-xonaga taklif qilishadi. Xonada siz nari borsa bir-ikkita mushak mashqlarini bajarasiz, xolos. Va boshingizni baland kotargan holda xonadan chiqib kelasiz. Qizigi, oqishning ikkinchi yilida biz ham ana shunday tomoshalarni uyushtirardik, deya xotirlaydi Uebber.

Maktab tarbiyalanuvchilari tengdoshlariga qaraganda omadli edi. Ular bilan birga mashgulot otashga Angliyaning yetakchi jamoalari, shu jumladan, milliy terma jamoalar ham kelishardi. Ular bunday ulkan tajribaga 14-16 yoshda ega bolishdi. Aksariyat futbolchilar turli yoshdagi terma jamoalarga jalb etilardi. Bazi bitiruvchilar Lillsholldagi mashgulotlarni klubdagiga qaraganda zamonaviyroq deb hisoblasa, boshqalari bu fikrga qarshi chiqardi va maktab asosan jismoniy holatni yaxshilashga katta urgu berishini takidlashardi. Osha vaqtdagi ingliz futbolining asosiy goyasi ham shunda edi. Maktab asoschisi Hyuz aynan uzoq masofalarga top uzatiladigan atletik futbol tarafdori edi. U ushbu goyani yosh oyinchilarga ham singdirishga intilardi. Shuning uchun, murabbiylar boshqacha oynashga imkon bermagan. Jeymi Karragerning aytishishicha, Jo Koul bir safar mashgulotlarda Kroyffning fintini amalga oshirgani zahoti qilgan harakati uchun tanbeh eshitgan.

Ammo futbol ozgarib bordi. Yaqin masofada va zich harakat qilish tobora samara bera boshladi. Lillshollning texnik direktori Jon Kartrayt 80-yillarning oxirida pozitsion va taktik futbol targib qilmoqchi boladi, biroq u Hyuz bilan kelishmovchilik tufayli jamoadan chiqib ketadi.

Keyinchalik Angliyaning yetakchi klublari yosh va iqtidorli futbolchilarini Lillshollga jonatishdan bosh tortadi. Ularning nazarida bu yosh oyinchilarning kelajagiga zarar yetkazishi mumkin. 1997-yilda Angliya futbol assotsiatsiyasining texnik direktori Hovard Uilkinson Sifat Xartiyasini elon qildi. Unga kora, endilikda yosh futbolchilarni tayyorlash tizimi butunlay qayta korib chiqiladi va klublarga akademiyalarni toliq oz nazoratiga olish huquqi beriladi. Bu hujjat Lillsholl yetuklik maktabinining tugatilishini anglatardi. 1999-yilgi bitiruvchilar maktabning songgi tarbiyalanuvchilari hisoblanadi. Ular 1982-yilda tugilgan bolalardan iborat jamoa edi. Umumiy olganda, maktabni 234 nafar futbolchi bitirdi. Bitiruvchilarning 40 foizdan koprogi Premyer Ligada harakat qilgan bolsa,ulardan 12 nafariterma jamoaga jalb etildi:

Lillshollda hozir ham sport markazi mavjud, ammo kapitalizm boshqa yechimlarni izlashga majbur qildi. Endi bu yer milliy oquv markazi sifatida xizmat qiladigan, turli xil konferensiyalar va hatto toylarni otkazish mumkin bolgan maskanga aylantirildi.

15 yil davomida faoliyat yuritgan futbol Hogvartsi Angliya futboliga koplab yulduzlarni yetishtirib berdi, ular orasida hatto Oltin top sovrini egasi (Ouen) ham bor. Biroq hamma ham 14 yoshida futbol assotsiatsiyasining talablariga binoan uydan uzoqda murakkab mashgulotlar otashga tayyor emas edi. Shunday qilib, Lillsholl ingliz futboli uchun otaoliy darajadagizavqlanish deb topildi. Ammo bu goya oziga xosligi bilan ajralib turardi.

Manba

Yanada koproq futbol va sport yangiliklaridan boxabar bolishni istasangiz, Daryoning Telegramdagi rasmiy sport kanali @daryo_sportga obuna boling!



Manba: Daryo.uz
: admin (17-04-2020, 14:56)
0 (: 0)
. !

!


vote-icon
?

?
( 39) ( 0) ( 37) ( 2)
:
-
:
20 ... -